Opis sytuacji awaryjnej – Blue Hole (okolice Dahab, Egipt)
Wstęp
Blue Hole w Egipcie to jedno z najbardziej znanych miejsc do nurkowania na świecie. Owiane złą sławą i witające każdego rzędem nagrobków wydaje się ostatnim miejscem, w którym można by pozwolić sobie na lekkomyślność i rażące zaniedbania a jednak...

Miejsce pamięci po płetwonurkach którzy zginęli na Blue Hole

Opis miejsca
Blue Hole to rozpadlina (jaskinia morska) rafy koralowej w Morzu Czerwonym w Zatoce Akaba na Riwierze Morza Czerwonego, kilka metrów od brzegu lądu, przy wschodnim wybrzeżu Półwyspu Synaj, 8 km na północ od Dahabu w Egipcie, na terenie rezerwatu Ras Abu Dżallum.
Blue Hole ma postać morskiej studni o głębokości 102 m i średnicy 60 m. W jej ścianie na głębokości 54 m otwiera się łuk skalny łączący ją z otwartym morzem. Dno stopniowo zwężającej się dziury opada z 60 m do ok. 100 metrów pod bramą, następnie ten skalny próg obniża się jeszcze do 120 m. Potem zaczyna się strome zbocze, na którym można dostrzec resztki sprzętu nurkowego.
W oficjalnym ostrzeżeniu, wydanym przez władze egipskie na początku XXI wieku, pada liczba 40 ofiar Blue Hole. Obok plaży umieszczono tablicę pamiątkową z ich nazwiskami.

Blue Hole
Uprawnienia uczestników
1.	Instruktor

2.	AOWD + Deep Diving Certificate (autor)
3.	AOWD

4.	OWD (5 nurkowań po kursie)
5.	niepotwierdzone dokumentami - deklarowany CMAS pierwszy stopień

Przebieg nurkowania
	Podczas pobytu w Dahab razem ze znajomymi oraz instruktorem (z Polski), zwiedzaliśmy najciekawsze spoty nurkowe okolicy. Ponieważ nigdy wcześniej nie nurkowaliśmy razem, instruktor widział nas pierwszy raz na oczy a nasze doświadczenie było niewielkie, nurkowaliśmy tylko w spokojnych, prostych dla początkującego nurka miejscach. 
Pomimo, że jeden z uczestników (późniejszy poszkodowany) nie posiadał żadnego dokumentu potwierdzającego uprawnienia, instruktor warunkowo dopuścił go do nurkowań. Warunkiem było prawidłowe zachowanie jako nurka a ukoronowaniem naszych wszystkich nurkowań miał być Arch (tunel) na Blue Hole.
	Po dwóch dniach i wykonaniu 4 nurkowań kolejnego dnia (20.01.2005) pojechaliśmy na północ od Dahab. Wykonaliśmy pierwsze 40 minutowe nurkowanie w miejscu zwanym Bells. Następnie, zgodnie z planem, pojechaliśmy na Blue Hole. Po drodze instruktor przeprowadził briefing.
	Mieliśmy wpłynąć do tunelu (the Arch) w rozpadlinie (50m), wynurzyć się z drugiej strony i opłynąć Blue Hole, stopniowo wynurzając się do 5m, przepłynąć przez wypłycenie (the Saddle) od strony otwartego morza, wpłynąć z powrotem do Blue Hole i tam zrobić przystanek bezpieczeństwa (w/g wskazań komputera instruktora) a następnie zakończyć nurkowanie i wyjść na brzeg. Sama trasa wydawała się trywialna, towarzyszyły nam jednak emocje i napięcie związane z opowieściami o licznych wypadkach w tym miejscu. Aby uniknąć nadmiernego wysycania azotem w tunelu (50m) naszym pierwszym celem miało być możliwie jak najszybsze dotarcie do jego wejścia.

Na plaży założyliśmy sprzęt i wymieniliśmy butle. Butle zużyte były ustawione przez obsługę wylotami w lewo a pełne w prawo - jak się okazało później - nie było to wystarczająco jasne dla wszystkich uczestników. 
Nurkowaliśmy w tych samych parach, jak w poprzednich dniach: dwóch nurków AOWD i dwóch początkujących. Przejrzystość wody ponad 30m, temperatura wody na tyle wysoka, że nurkowaliśmy bez pianek.

Po wejściu z plaży zaczęliśmy się zanurzać. Instruktor płynął jako pierwszy, w kierunku tunelu, wskazując nam drogę i nadając szybkie tempo. W efekcie grupa rozciągnęła się a wzajemna asekuracja buddy praktycznie nie miała miejsca. Po zejściu na około 20m jednemu z nurków z ostatniej pary zabrakło powietrza. Jego zbiornik był kompletnie pusty. Jak to później relacjonował - sądził, że zaciął(!) mu się zawór butli i należy go natychmiast odkręcić. Po kilkunastu sekundach samodzielnych, rozpaczliwych i bezskutecznych prób dosięgnięcia zaworu postanowił dogonić jednego z nurków z bardziej doświadczonej (jego zdaniem) pary. Zostawił swojego buddy nie próbując nawet skorzystać z jego octopusa - nadal sądził, że problem polega tylko nieodkręconym zaworze. Po kolejnych kilkunastu sekundach udało mu się zwrócić uwagę jednego z nurków z pary przed nim. Nie zasygnalizowali sobie zapasu powietrza ani nawet braku powietrza. Pomagający poddał się sugestywnym gestom wskazującym na problem z zaworem i opłynął nurka bez powietrza zamierzając zbadać problem. Ta czynność zajęła kolejne kilka sekund ale co gorsza obaj panowie nie mieli już ze sobą w tym momencie żadnego kontaktu znakami a nurek bez powietrza zaczął panikować. Pomimo rozpaczliwych prób nie mógł dosięgnąć octopusa kolegi. Pozbawiony możliwości wentylacji płuc od ponad minuty, wpadł w panikę. Walcząc o życie napełnił kamizelkę wypornościową i wynurzył się w ciągu kilku sekund z 20m na powierzchnię, samodzielnie dopłynął na brzeg i zdjął sprzęt.
Nurek, który próbował pomóc koledze z zaworem, nie zrozumiał powagi sytuacji i uznał, że kolega po prostu samowolnie przerwał nurkowanie (z powodu problemu z butlą) i kontynuował nurkowanie nie informując nikogo o zdarzeniu. Samotny partner ofiary zdarzenia mimo, że cały czas obserwował sytuację był zbyt daleko od instruktora by zdążyć go poinformować. Samo zdarzenie, mimo dramatycznego przebiegu, trwało niespełna minutę. Po chwili, tuż przed wejściem do tunelu instruktor odwrócił się i zauważył brak jednego z nurków. Kiedy zorientował się w powadze sytuacji przerwał nurkowanie i nakazał wynurzenie i powrót.
Na brzegu okazało się, że pechowy nurek ma skurcze mięśni ale poza tym żadnych innych objawów. Ofierze został podany tlen z zestawu ratunkowego. Po dotarciu do Dahab został poddany obserwacji i został pouczony o zakazie nurkowania przez dwa tygodnie.
Nasz kolega, dzięki relatywnie krótkiemu czasowi zanurzenia, dobrej kondycji fizycznej, doświadczeniu w nurkowaniu na bezdechu i wyjątkowemu szczęściu nie przypłacił tej sytuacji poważnym urazem. Gdyby jednak w butli reszta powietrza z poprzedniego nurkowania wystarczyła na kilka minut dłużej (1-2 atm) całe zdarzenie nastąpiłoby w tunelu oraz na głębokości 50m - w takich warunkach niekontrolowane, samodzielne wynurzenie skończyłoby się z pewnością tragicznie a wokół Blue Hole przybyłaby kolejna tablica.

Plan wyprawy (na rysunku są podane maksymalne głębokości rejonu, głębokości nurkowania są opisane w treści powyżej) [wykorzystano materiał z Wikipedii]

Przyczyna główna
Omyłkowe uzbrojenie zestawu SCUBA w (prawie) zużyty zbiornik po poprzednim nurkowaniu przez jednego z uczestników.

Okoliczności
•	partner poszkodowanego nie wykonał prawidłowo czynności kontrolnych (buddy check) przed zejściem do wody
•	instruktor podczas kilku dni nurkowych nie zwracał uczestnikom uwagi na konieczność dokładnego sprawdzenia sprzętu swojego i partnera. W efekcie nastąpiło rozluźnienie dyscypliny w zespole
•	instruktor dopuścił do nurkowania nurka bez udokumentowanych uprawnień - jak się później okazało, pomimo znajomości strony technicznej, ten nurek nie potrafił prawidłowo rozpoznać sytuacji braku powietrza w butli, nie miał nawyku swobodnego korzystania z octopusa ani korzystania z pomocy innych
•	poszkodowany najprawdopodobniej nigdy wcześniej nie spotkał się z sytuacją braku powietrza w butli - współcześnie symulacja braku powietrza w zbiorniku jest stałym elementem każdego z podstawowych kursów nurkowych
•	organizator nie wprowadził jednoznacznego systemu rozróżniania zbiorników zużytych i pełnych (choćby najpowszechniejszego zaklejania taśmą samoprzylepną króćca wylotowego) - zbiorniki znajdowały się w dwóch grupach ("pełne" i "puste")
•	poszkodowany nie skorzystał w sytuacji awaryjnej ani z octopusa swojego buddy tylko stracił czas na płynięcie do nurka AOWD (brak zaufania w parze)
•	poszkodowany nie zasygnalizował jednoznacznie swojego problemu nurkowi z pierwszej pary
•	nurek poproszony o pomoc nie zorientował się co się dzieje, nie spytał o zapas powietrza, nie zapanował nad sytuacją - w efekcie nie wiedział, że kolega nie ma powietrza i przystąpił do niepotrzebnych działań tracąc ostatnią szansę udzielenia pomocy pod wodą 
•	drugi nurek z pierwszej pary (autor) też nie jest bez winy, bo zamiast kontrolować sytuację i utrzymywać kontakt (co najmniej) ze swoim buddy wpatrywał się w oddalającego się instruktora
•	instruktor pomimo bardzo niskiego doświadczenia uczestników dopuścił dobór par na zasadzie towarzyskiej, a najmniej doświadczonym nurkom pozwolił płynąć na końcu grupy
•	instruktor nie kontrolował sytuacji od momentu zanurzenia do dojścia do tunelu, chcąc zapewne jak najszybciej zakończyć nurkowanie i jak najmniej wysycić organizm azotem - w efekcie pozostali uczestnicy również skupili się jedynie na jak najszybszym dotarciu do celu pośredniego
Wnioski
Wnioski płynące z tego zdarzenia wydają się wręcz banalne, tak jak pozornie banalne są przyczyny większości wypadków.
1.	Zawsze sprawdzaj dokładnie sprzęt swój i swojego buddy. Nawet jeśli będzie próbował bagatelizować sprawdzanie sprzętu jako swoisty wyraz braku zaufania do jego własnej skrupulatności. Nie poddawaj się presji towarzyskiej i nawet jeśli inni zachęcają Cię do pominięcia tego kroku pamiętaj, że od tego zależeć może nie tylko życie Twoje i partnera, ale że w ten sposób prezentujesz mniej doświadczonym nurkom prawidłowe nawyki, od których może kiedyś zależeć ich życie. 
2.	Nawet jeśli instruktor nie przykłada należytej staranności do dyscypliny i wszystkich zasad bezpiecznego nurkowania nie rezygnuj z zasad, które społeczność nurkowa opracowała dla Twojego bezpieczeństwa. 
3.	W razie kłopotów nigdy nie czuj się skrępowany korzystając z octopusa kolegi, nie czekaj aż sprawy przybiorą zły obrót. 
4.	Chaotyczne działania ratunkowe (zwłaszcza wykonywane w oparciu o wskazówki spanikowanego nurka) stanowią zagrożenie samo w sobie ponieważ zabierają cenny czas i niepotrzebnie komplikują sytuację. 

Przydatne informacje
Komora dekompresyjna znajduje się w Dahab - Hyperbaric Medical Centre
telefon: +20 693 640 536
gorąca linia: +20 101 433 325
DAN +20 69 3 660 922 lub .23